In een kritisch rapport over de bestrijding van witwassen dat op 3 juni 2008 naar de Tweede Kamer is gestuurd, schrijft de Algemene Rekenkamer in het nawoord: x91We hebben in ons onderzoek zelf informatie verzameld over het bestrijden van witwassen en terrorismefinanciering, omdat deze informatie niet voorhanden was.x92 Hiermee wordt nog eens bevestigd dat er bij de totstandkoming en invoering van de wet Bibob geen informatie bestond over strafrechtelijk vastgestelde witwasfeiten op de Wallen, zoals door diverse PvdA politici werd en nog steeds wordt verkondigd om de noodzaak van de wet Bibob te verklaren. De verregaande wetgeving waarbij betrokkenen zelf hun onschuld moeten bewijzen, is slechts op basis van speculaties ingevoerd.

Wet MOT
De rekenkamer zegt met haar rapport van 16 mei 2008 een eerste stap te hebben gezet om inzicht te krijgen in de witwasbestrijding. Een belangrijk instrument voor het signaleren en bestrijden van witwassen bestaat echter al sinds 1 februari 1994 in de gedaante van de wet MOT. De wet Melding Ongebruikelijke Transacties, verplicht o.a. banken om ongebruikelijke transacties te melden aan een onafhankelijk meldpunt. Het doel van de wet MOT is het voorkomen van misbruik van het financixeble stelsel voor het witwassen van geld (preventie), alsmede het bestrijden van het witwassen zelf (repressie). Voordat een MOT-melding plaatsvindt, wordt een transactie gecontroleerd op wettelijke indicatoren die tezamen voor een MOT-melding kunnen zorgen. Bijvoorbeeld een contante storting boven x80 10.000,-, die a-typisch is voor de klant en waarbij sprake is van een opvallende omzet of wijziging rekeningsaldo.

Rabobank
Uit evaluaties van de wet MOT is gebleken dat de Rabobank in vergelijking met andere banken verreweg de meeste ongebruikelijke transacties doorgeeft aan het meldpunt. Mogelijke reden hiervoor is dat naar verluidt enkele voormalige officieren van justitie op de juridische afdeling van het hoofdkantoor van de Rabobank in Utrecht werkzaam zijn. Reeds vele jaren bankierden de speelhallen Molensteeg en Buddy Buddy bij de Rabobank. Ook privxe9 bankierde ik bij de Rabobank en heeft de bank mij in het verleden zonder enig voorbehoud hypothecaire leningen verstrekt. Toen de heer Endstra mij vroeg de lening die ik vanaf 6 september 2002 bij hem had lopen voortijdig af te lossen, was de Rabobank vanzelfsprekend de eerste financixeble instelling die ik begin januari 2003 benaderde voor een zakelijk krediet. Ik verstrekte de nodige financixeble stukken, balansen en de notarixeble aktes van de bestaande leningen. De aard van de bedrijven en het verloop van de zakelijke rekeningen was door de langdurige relatie bij de Rabobank bekend. Na telefonisch contact vond de eerste ontmoeting plaats op 9 januari 2003 op het kantoor aan het Frederiksplein. Ik had voor die gelegenheid mijn fiscalist meegenomen die de accountmanager van de bank Sander B. persoonlijk kende en hem een toelichting gaf op de aangeleverde stukken. Dezelfde accountmanager was mij een jaar eerder nog zo behulpzaam geweest bij de omwisseling van guldens naar euro’s. Met wederzijds vertrouwen dat het zakelijke krediet op basis van de langdurige relatie verstrekt zou worden, namen wij afscheid van elkaar. Medio januari 2003 is mij door de bank nog verzocht om aanvullende stukken zoals huur- en exploitatieoverzichten en een offerte die ik had laten maken voor het wegwerken van achterstallig onderhoud bij een van de panden. Daarna bleef het opvallend stil tot eind februari 2003.

Herfinanciering
Mijn fiscalist en mijn accountant hadden begin januari ook andere banken benaderd maar deze lieten al vrij snel weten mij geen krediet te willen verlenen vanwege de buurt waarin de bedrijven waren gevestigd. De Wallen worden door de overheid en de media al decennia lang afgeschilderd als broeinest van criminaliteit. Ondertussen had de heer Endstra mij via een tussenpersoon tevens naar een buitenlandse financixeble instelling laten zoeken die mijn schuld aan hem kon overnemen. Eind augustus 2002 raakte Endstra in Nederland in opspraak als x91bankier van de onderwereldx92 en begin september 2002 speelde hij samen met zijn zakenpartner Klaas Hummel een hoofdrol in de Bouwfondsaffaire. In een goede afloop van mijn kredietaanvraag bij de Rabobank had Endstra daarom weinig vertrouwen. Hij achtte de kans van slagen in het buitenland groter omdat daar zijn naam nog niet besmet zou zijn. Omstreeks 10 februari 2003 kwam er bevestiging van de tussenpersoon dat een buitenlandse financixeble instelling mijn schuld wilde overnemen. Van de notaris begreep ik dat het geen bancaire instelling betrof maar een private equity firma genaamd Wilbury Ltd. Omdat met de tussenpersoon was overeengekomen dat ik bij een succesvolle totstandkoming van de herfinanciering een vergoeding verschuldigd was van x80 40.000,- voor zijn diensten, heb ik na aandringen van Endstra de reactie van de Rabobank niet meer afgewacht. Achter Wilbury Ltd zou volgens Endstra een nette private financier schuilgaan die vanwege zijn reputatie onder geen beding openlijk zijn naam kon of wilde verbinden aan de Wallen. Later bleek het om de heer Paarlberg te gaan. De herfinanciering kwam uiteindelijk tot stand op 24 februari 2003 en vanaf dat moment betaalde ik mijn aflossingen en rente niet meer aan Endstra maar aan Wilbury Ltd, die hypotheek en pandrecht vestigde op respectievelijk het onroerend goed en de aandelen van mijn bedrijven.

Interne correspondentie Rabobank
Op 25 februari 2003 stuurde de Rabobank mij zonder enige motivatie een summiere afwijzingsbrief dat zij de gevraagde financiering niet kon verstrekken. Endstrax92s vermoeden was juist geweest. Uit interne e-mail correspondentie van bankmedewerkers Gerard B., Willem C. en Willem W. bleek later dat het krediet niet aan mij is verstrekt omdat het zou dienen als aflossing aan de heer Endstra. Dit leek de heren van de bank x91gezien de huidige status geen goede stapx92. Ad K., de betrokken adviseur van Juridische zaken, zou inhoudelijk op de hoogte zijn van het dossier.

Gerard B. mailde op 20 februari 2003 aan mijn accountmanager Sander B. het volgende:
x91Sander, Ik heb Juridische Zaken verzocht om een brief op te stellen in verband met de afwijzing van Katee. De reden dat ik hen gevraagd heb dit te doen, ligt in het feit dat zij nauw betrokken zijn bij het gehele onderzoek. De inhoud van de brief zal voor jou waarschijnlijk niet bevredigend zijn omdat deze brief niet ingaat op de reden van de afwijzing. Hier is bewust voor gekozen en voorstel zal dan ook zijn dat eventueel mondeling enigszins toelichting wordt gegeven. Voor dit alles kan worden ingezet moet ik het advies nog met Willem C. bespreken. Hij moet uiteindelijk instemmen met de weg die door Rabobank Nederland bewandeld wordt. Mij is toegezegd dat deze brief vandaag komt en dus zal ik eea moeten kunnen afronden. Mvg Gerardx92
Sander is er niet blij mee getuige zijn reactie aan Gerard B.:
x91Lekker is dat. Hebben we daar zo lang op gewacht. Komt er in feite op neer dat ik een en ander moet gaan uitleggen.x92
Maar Gerard B. stelt hem gerust:
x91Ik begrijp dat het niet aansluit bij jouw wens, echter het is, hoewel wij hier niet bij gebaat zijn, nog veel minder wenselijk dat wij worden afgerekend op hetgeen door ons op papier wordt gezet. Ik begrijp ook je frustratie, maar ik hoop ook dat je ziet dat in dit soort gevallen nu eenmaal geen uitgebreide toelichting verstrekt wordt. Op een later tijdstip krijgt onze client een ander schrijven dat hier mogelijk meer duidelijkheid in geeft.x92
Een brief met uitleg is er nooit gekomen. Drie jaar later wel een andere brief waarin de Rabobank aankondigde haar relatie met mij direct te bexebindigen.

Arrestatie
Op 30 januari 2006 werd ik gearresteerd. Twee dagen daarna stuurde de Rabobank mij aangetekende brieven dat zij op geen enkele wijze met mij of aan mij gelieerde bedrijven in verband wenste te worden gebracht. De relatie werd met onmiddellijke ingang bexebindigd.
De contante omzetten, allesbehalve ongebruikelijk in de speelautomatenbranche, konden vanaf dat moment niet meer worden afgestort. Rekeningen en salarissen moesten noodgedwongen contant worden uitgekeerd. Omdat de Haarlemse Rechtbank het voorarrest alsmaar liet voortduren, kon ik niet ingrijpen. De officieren van justitie Teeven en Plooij hielden de Rechtbank voor dat als ik vrij zou komen ik geldbedragen zou wegsluizen die nog niet gevonden waren. Ik werd door het O.M. neergezet als de x91Minister van Financienx92 (Teeven) en de x91Financiele spilx92 (Plooij), waar het onderzoek om draaide. Pas op 18 juli 2006 had de Rechtbank de moed verzameld om mijn voorlopige hechtenis voor een maand te schorsen, zodat ik orde op zaken kon stellen bij mijn bedrijven.

Strafdossier
Tijdens een van de verhoren door de Nationale recherche is mij verteld dat de contante stortingen van mijn bedrijven vanaf 11 december 2002 plotseling door de Rabobank als verdacht zijn doorgegeven aan het Meldpunt Ongebruikelijke Transacties. Dat vonden de financixeble rechercheurs eigenaardig. Ik vertelde hen dat het gewoon de stortingen van de omzet van de speelhallen betrof. In het strafdossier heb ik later 11 van de in totaal 33 MOT-meldingen aangetroffen waarvan de bedragen zich in een keurige bandbreedte bevinden van het wekelijkse gemiddelde. Uit de dossierstukken blijkt verder dat de MOT-meldingen met terugwerkende kracht en steeds door dezelfde persoon werden gedaan. De essentixeble melding van de storting van 11 december 2002 ontbreekt echter. Indien zou blijken dat deze melding plaatsvond na de eerste financieringsbespreking met de Rabobank van 9 januari 2003, dan moeten de meldingen welhaast van hoger hand zijn geregisseerd, waarschijnlijk vanwege Endstrax92s betrokkenheid.

Economisch delict
Contante stortingen boven x80 10.000,- zijn niet ongebruikelijk in de speelautomatenbranche. Zonder dat daar enige aanleiding toe was, zijn met ingang van 11 december 2002 maar liefst 33 contante stortingen door de Rabobank gemeld aan het Meldpunt Ongebruikelijke Transacties. Van alle qua hoogte en frequentie soortgelijke contante stortingen vxf3xf3r 11 december 2002, is er geen enkele als ‘ongebruikelijk’ gemeld. Door middel van onrechtmatige MOT-meldingen heeft de Rabobank mij besmet verklaard en pleegde daarmee een economisch delict. Het bewijs hiervan is in handen van het O.M. maar wordt angstvallig door hen achtergehouden. Ondanks herhaalde verzoeken van mijn advocaat weigert het Openbaar Ministerie het afschrift van de eerste MOT-melding te verstrekken waarop is aangegeven wanneer en door wie de melding is gedaan. In verband met mijn Bibob-zaak, waarin mij de MOT-meldingen worden verweten, heb ik de bank op 6 maart 2008 verzocht openheid van zaken te geven over haar handelswijze.

In een reactie liet de Rabobank mij op 20 maart 2008 weten x91in lijn van de wet MOTx92 geen mededelingen te doen over de MOT-meldingen. Zowel het hoger beroep van de strafzaak als de gerechtelijke procedure die gevoerd gaat worden tegen de voorgenomen sluiting van mijn bedrijven, bieden straks de gelegenheid om de Rabobank ter verantwoording te roepen. Voor de Rechtbank dienen de Rabobank medewerkers de waarheid en niets dan de waarheid te spreken. Wordt vervolgd.